Wat is social return?

De Rijksoverheid wil dat zoveel mogelijk mensen in de samenleving meedoen. Mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt, waaronder mensen met een handicap, moeten gelijke kansen krijgen inzake werk en inkomen. In deze serie bespreek ik de positie van de arbeidsbeperkte werknemer op de arbeidsmarkt. 

Social return doet zijn intrede

In 2015 trad de Participatiewet in werking. In deze wet is de zogenoemde Banenafspraak opgenomen. In 10 jaar tijd moeten voor mensen met een arbeidsbeperking 125.000 banen worden gecreëerd in het midden- en kleinbedrijf (MKB) en bij (semi)overheden. Aan de uitvoer van de banenafspraak of social return worden diverse regels en voorwaarden verbonden. Jaarlijks moeten werkgevers banen realiseren voor deze doelgroep. Doen zij dit niet, dan worden ze verplicht om een aantal werkplekken te scheppen. De zogeheten quotumregeling

Social Return, hoe moet ik dat doen?

Een jaar na de invoering van de Participatiewet werd onderzoek gedaan naar de uitwerking ervan. In het onderzoek kwam onder andere naar voren dat een goede voorlichting over social return ontbrak. Men had moeite om de invulling in de bedrijfsvoering te realiseren. Werkgevers waren veel tijd kwijt aan de administratieve last en hadden moeite om aan alle voorwaarden te voldoen. Vaak speelde ‘onbekend maakt onbemind’ een grote rol in het aannemen van de kandidaten. Een geringe kennis over de capaciteiten van de kandidaten uit de doelgroep stond een goede en gerichte begeleiding op de werkvloer in de weg. Regelmatig waren er mismatches tussen de werkgevers en de mensen die dolgraag wilden werken. 

Contact met kandidaten

Werkgevers die wel de kans aangrepen tot het invullen van social return liepen weer vast op de te grote afstand tussen hen en de kandidaten uit de doelgroep. Waar vind je mensen met een arbeidsbeperking? Gemeenten en het UWV namen maar beperkt contact op met potentiële werkgevers. Daar moest dus verandering in komen. Er kwamen landelijke en regionale initiatieven waarbij kandidaten op een zo ongedwongen mogelijke manier gekoppeld werden aan potentiële werkgevers. Speeddaten met werkgevers, netwerkbijeenkomsten met jobcoaches die de kandidaten begeleiden naar het vinden van werk en re-integratiebedrijven gingen zich meer onderscheiden door een specifieke groep kandidaten te plaatsen in bijvoorbeeld banen in de bouw, logistiek, onderwijs en zorg. En ook de voorlichting kwam goed op gang, werkgevers kregen de informatie waar zij om vroegen. 

Lees verder: social return deel 2: Proeftuinen gezocht